Kriza rreth zgjedhjes së presidentit në Kosovë po shndërrohet në një pasqyrë të qartë të një klase politike që më shumë mendon për kalkulime të ngushta partiake sesa për interesin e shtetit. Në vend që të tregojnë pjekuri institucionale dhe përgjegjësi në një moment delikat, një pjesë e opozitës po luan me skenarë që rrezikojnë stabilitetin dhe besimin qytetar.
Ideja se zgjedhjet e reja mund të prodhojnë një rezultat më të favorshëm, sidomos duke llogaritur në një pjesëmarrje më të ulët të mërgatës, është jo vetëm cinike, por edhe e rrezikshme. Mërgata nuk është një faktor i rastësishëm që mund të “filtrohet” sipas interesit politik të ditës. Ajo është një shtyllë jetike e ekonomisë së Kosovës, duke kontribuar me mbi 1.5 miliardë euro në vit dhe duke mbajtur gjallë shumë familje dhe sektorë të tërë. Të synosh minimizimin e ndikimit të saj politik është, në thelb, të mohosh një pjesë të vetë kombit.
Ironia më e madhe është se kjo qasje mund të prodhojë efektin e kundërt. Duke i trajtuar votuesit e diasporës si problem, opozita rrezikon t’i mobilizojë ata edhe më shumë, duke i shtyrë drejt një mbështetjeje më të fortë për kundërshtarët e saj. Pra, në vend që të forcojë pozitën negociuese, mund ta dobësojë atë edhe më tej.
Pyetja thelbësore mbetet, pse zgjedhje të reja kur rezultati pritet të jetë i njëjtë ose shumë i ngjashëm? Çfarë justifikimi ka për të shpenzuar miliona nga buxheti i shtetit, për të lodhur qytetarët dhe për të thelluar polarizimin politik, kur dihet se nuk do të ketë një ndryshim thelbësor në raportet e forcave? Kjo nuk është demokraci funksionale, kjo është keqpërdorim i saj.
Në një kohë kur rajoni dhe bota po përballen me tensione të shumta gjeopolitike, Kosova ka nevojë për fokus dhe stabilitet. Ekonomia, shëndetësia dhe arsimi kërkojnë vëmendje urgjente, reforma të thella dhe bashkëpunim politik. Në vend të kësaj, vendi rrezikon të mbetet peng i krizave të qëllimshme politike, të nxitura nga kalkulime të ngushta pushteti.
Përgjegjësia politike nuk matet me retorikë, por me veprime. Ata që janë zgjedhur nga populli kanë detyrim të veprojnë në interes të tij, jo të përdorin institucionet si mjete presioni apo strategjie elektorale. Nëse kjo vazhdon, humbësi më i madh nuk do të jetë as opozita dhe as pushteti, por vetë qytetari i Kosovës dhe besimi i tij në demokraci.
