Kanë kaluar njëzet vjet që u ndave nga kjo botë, babi, por për ne koha nuk e ka mbyllur plagën.
Mungesa jote është bërë pjesë e çdo dite dhe çdo gëzimi që do të donim ta ndanim me ty.
Na mësove të ecim në jetë, por jo si të jetojmë pa përqafimin tënd.
Çdo kujtim me ty është dhimbje dhe bekim njëkohësisht, sepse dëshmon sa shumë dashuri na ke lënë pas.
Të kërkojmë në heshtje, në lutje, në ëndrra dhe të gjejmë në çdo rrahje të zemrës.
Edhe pse vitet kalojnë, malli vetëm rritet, sepse dashuria për një babë nuk njeh kohë.
Pushofsh në paqe, babi.
Ti nuk je larguar kurrë vërtet, jeton në shpirtin tonë, aty ku askush dhe asgjë nuk mund të të rimarrë.
Të përkujtojnë bashkëshortja Mahije, djali Albioni, vajzat Alberina, Albina dhe Ardita, nipi Dionisi dhe mbesa Elia, nga Zvicra dhe Peja.
