Babai im i dashur, që nga dita kur u ndave nga kjo botë, jeta ime ka humbur ngjyrat. Çdo ditë pa ty është e rëndë, por sa herë afrohet data 28, dhimbja bëhet e padurueshme. Është një plagë që nuk mbyllet, një boshllëk që nuk mbushet, një mall që vetëm rritet. Sa më shumë kalon koha, aq më shumë e kuptoj se nuk je më – dhe kjo më dhemb edhe më fort.
Ende e gjej veten duke pritur… duke shpresuar se do të ndodhë diçka, se do të të shoh papritur, do të të përqafoj fort dhe do ta dëgjoj zërin tënd edhe një herë. Por realiteti është i rëndë dhe zemra ime refuzon ta pranojë që kjo mungesë është përgjithmonë.
Ti ishe një njeri i rrallë, baba. Një njeri pa interes – si në familje, ashtu edhe në shoqëri. Gjithmonë i drejtë, gjithmonë i pastër në mendje dhe zemër. Ishe shembull jo vetëm për familjen tonë, por për gjithë qytetin e Gjilanit, dhe guxoj të them edhe për gjithë shqiptarinë. Kishe emër dhe respekt, por kurrë nuk e shfrytëzove atë për përfitime personale. Pikërisht për këtë të kam çmuar pa masë dhe do të të çmoj gjithmonë.
Ti ishe njeri që nuk flisje shumë, por veproje drejt. Nuk premtoje, por qëndroje. Nuk kërkoje asgjë, por jepje gjithçka. Zemra jote ishte si kristali – e pastër, e sinqertë dhe e drejtë. Këtë na e mësove me jetën tënde, jo me fjalë.
Më mungon prania jote, fjala jote e urtë, qetësia që më jepje vetëm me një shikim. Më mungon përqafimi yt, aroma jote dhe dashuria jote e pakushtëzuar. Janë shumë biseda që mbetën pa u bërë dhe shumë plane që doja t’i realizonim bashkë. Kjo më dhemb më së shumti.
Edhe pse nuk je më fizikisht me ne, ti jeton në çdo kujtim, në çdo vlerë që na ke lënë dhe në çdo hap të jetës sime. Emri yt do të mbetet gjithmonë i pastër dhe i respektuar, ashtu siç ishe ti vetë.
U prefsh në paqe, Babai im i dashur.
Të dua përjetë dhe do të të mbaj në zemër deri në frymën e fundit. 🤲❤️
Me mall, krenari dhe dashuri të pafund,
Djali yt, Afrim Imeri
