Një autobus postar u përfshi nga flakët në qendër të Kerzers-it të martën në mbrëmje duke marrë jetën e gjashtë personave dhe duke lënë pesë të tjerë të plagosur.
Dëshmitarët okularë raportojnë për skena dramatike dhe përhapje shpërthyese të flakëve, raporton gazeta zvicerane blick.ch transmeton gazeta “Bota sot”.
Kur të martën në mbrëmje, rreth orës 18:25, në Kerzers FR të Zvicrës një autobus postar shpërtheu në flakë, banorëve dhe kalimtarëve iu shfaq një pamje e tmerrshme. Gjashtë persona humbën jetën nga zjarri shkatërrues, ndërsa të paktën pesë të tjerë u plagosën.
Garazhistit Astrit B. (Emër i i njohur për redaksinë), punishtja e të cilit ndodhet jo larg vendit të ngjarjes, i rrëfen për gazetën Blick minutat dramatike gjatë të cilave ndodhi gjithçka.
Si rastësi, në atë moment te ai ndodheshin edhe policë, sepse në punishten e tij kishte ndodhur një vjedhje. “Pastaj njëri nga policët papritur tha: ‘Ju lutem rrini pak në heshtje’ – ai po dëgjonte komunikimin në radio. Pak më vonë tha: ‘Duhet të nisemi menjëherë, është një emergjencë’”, tregon ai.
“Ajo që pashë më pas ishte tronditëse”
Pak më vonë, garazhistit i bie në sy një shtëllungë e madhe tymi të zi që ngrihej lart.
“Policët hipën në makinë dhe brenda 30 sekondash ishin atje. Unë shkova menjëherë pas tyre – ajo që pashë më pas ishte tronditëse.”
Autobusi kishte marrë flakë në mes të qendrës së fshatit.
“Nga nxehtësia shpërthyen madje edhe gomat dhe fluturuan deri në 200 metra larg”, kujton dëshmitari. Dy policë – një burrë dhe një grua – kishin qenë të parët në vendin e ngjarjes dhe kishin tentuar të koordinonin operacionin e shpëtimit.
Zjarrfikësve, baza e të cilëve ndodhet drejtpërdrejt përballë garazhit, u janë dashur disa minuta derisa të ndërhynin.
“Gjithçka ndodhi aq shpejt – dhe brenda pak çastesh gjithçka u përfshi nga flakët”, përfundon garazhisti.
“Gruaja ime zakonisht udhëton gjithmonë me këtë autobus”
Sa ngushtë i shpëtuan disa njerëz kësaj tragjedie e tregon historia e Justyna S.* (39) nga Kerzers.
Zakonisht ajo udhëton çdo ditë për në punë pikërisht me këtë linjë të autobusit postar, tregon bashkëshorti i saj.
“Vërtet patëm shumë fat – gruaja ime zakonisht shkon në punë me këtë autobus. Sot, për fat të mirë, arrita ta marr vetë.”
Ai është i bindur se, po të ishte nisur vetëm pak më vonë, gjithçka do të kishte qenë ndryshe:
“Nëse do të isha vonuar ose nuk do të kisha mundur ta merrja, ajo do të kishte udhëtuar me këtë linjë – dhe nuk do ta falja kurrë veten.” Gruaja e tij është veçanërisht e tronditur, sepse i njeh shoferët e kësaj rruge dhe çdo ditë udhëton me ta.
